Het Europees Kampioenschap deltavliegen 2026 wordt gehouden in Gemona, Italie. Op de CIVL-eventpagina staat het als de 22nd FAI European Hang Gliding Class 1 Championship, samen met het wereldkampioenschap voor Class 5. De planning is helder: registratie en openingsceremonie op 31 mei, safety briefing en training task op 1 juni, wedstrijddagen van 2 tot en met 12 juni, en de afsluiting op 13 juni.
Dat klinkt als een schema. In werkelijkheid is het een avontuur. Elke wedstrijddag begint met dezelfde vraag: wat doet de lucht vandaag? Welke berghelling werkt, wanneer komt de thermiek los, hoe ver kun je doorsteken, waar is het veilig, en wanneer helpt het om niet alleen snel maar vooral slim te zijn?
Het EK-venster in Gemona, met briefing, trainingstaak en wedstrijddagen.
De KNVvL noemt twee bekende startplaatsen met meerdere startplatforms en ruimte om vleugels op te bouwen.
Dutchmen Flying presenteert TeamNL 2026 met Arne, Joost, Sander en Anne.
De plek: Friuli, starthellingen en keuzes
De KNVvL beschrijft Cuarnan bij Gemona als een startplek met drie aparte startvlonders, voldoende opbouwruimte en condities voor zuidoostelijke en zuidwestelijke wind. Valinis bij Meduno heeft ook drie startplatforms, geasfalteerde toegang en een amfitheaterachtig landschap aan de westzijde. Dat zijn geen decorstukken. Voor wedstrijdpiloten zijn het de plekken waar de dag echt begint: met materiaal klaarleggen, wind voelen, lijnen checken, instrumenten starten, de briefing in je hoofd herhalen en dan het moment kiezen.
Een EK is niet alleen ver vliegen. Het is twee weken leven in een ritme van voorbereiding, wachten, starten, samenwerken, landen, terughalen, eten, analyseren en opnieuw beginnen. Juist daarin wordt een kernploeg interessant: niet als lijstje geselecteerde namen, maar als klein team dat samen een moeilijk landschap probeert te lezen.
De vier verhalen achter TeamNL
Op Dutchmen Flying stelt TeamNL zich voor als vier piloten die op topniveau vliegen en samen de routes, de keuzes en de grondorganisatie dragen. De missiepagina legt daar een serieuze laag onder: internationaal ambitieus presteren, ambassadeur zijn voor de sport, en blijven groeien op fysiek, techniek, tactiek, materiaal en mentaal.
De pilotprofielen maken dat menselijker. Arne Tänzer beschrijft hoe een tandemvlucht in 2004 hem verkocht aan deltavliegen en hoe wedstrijden het Nederlandse team beter laten vliegen. Joost Eertman kwam al als kind in aanraking met deltavliegen, begon rond 2000 met lessen, haalde in 2004 zijn B3 en noemt wedstrijden een manier om door samen vliegen beter te worden. Sander van Schaik zag als puber deltavliegers in de Alpen en wilde dat later ook doen; hij noemt de kernploeg een plek waar veel kennis zit en waar piloten elkaar stimuleren. Anne Conijn schrijft dat ze na een periode van studie, werk en jonge kinderen weer intensiever is gaan vliegen, wedstrijden doet, en uitkijkt naar de EK/WK-ervaringen.
Dat is precies de boog die een goed Airspire-verhaal nodig heeft. Niet alleen: wie staat er op de lijst? Maar: hoe kom je van verwondering naar vaardigheid, van vakantiebeeld naar wedstrijdstart, van persoonlijke droom naar teamverantwoordelijkheid?
De selectie is de achtergrond
Het selectiebeleid blijft belangrijk, maar vooral als fundament onder het verhaal. Het beleid van 22 januari 2026 maakt de Nederlandse ranglijst de basis voor de kernploeg. Er zijn vier directe plekken via die ranglijst, eventueel aangevuld met wildcardplekken voor ontwikkeling en ambitie. Voor een plek gelden randvoorwaarden zoals KNVvL-lidmaatschap en een erkend B3-brevet.
De publieke ranglijst 2025 verklaart dus hoe prestatie meetelt. De Dutchmen Flying-profielen laten vervolgens zien wie in 2026 het avontuur naar buiten draagt. Voor lezers die nog niet in de sport zitten, is dat veel interessanter dan de formule: er is een pad. Je begint met leren, je bouwt ervaring op, je vliegt wedstrijden, je leert van anderen, en op een dag kan zo'n route naar een EK-start in Italie leiden.
Wat er op het spel staat
Voor Nederland gaat het in Gemona natuurlijk om prestaties. Maar voor de deltavliegcommunity gaat er meer mee. Een EK-verhaal kan laten zien waarom deze sport zo verslavend is: de combinatie van vrijheid en discipline, landschap en instrumenten, lef en wachten, solo vliegen en toch als team denken.
Als TeamNL straks boven Friuli vliegt, kijken we niet alleen naar uitslagen. We kijken naar wat deltavliegen kan zijn als je er jaren aandacht in stopt. Naar hoe een kleine Nederlandse sport toch een plek zoekt tussen grotere landen. Naar vier piloten die elk hun eigen route naar deze start hebben gevlogen.
En misschien is dat de mooiste functie van de kernploeg: niet dat ze ver weg op een lijst staan, maar dat ze dichtbij genoeg blijven om anderen zin te geven ook beter te leren kijken naar de lucht.
Bronnen
Publieke bronnen: Dutchmen Flying homepage, Dutchmen Flying missie en visie, de Dutchmen Flying-pilootprofielen van Arne Tänzer, Joost Eertman, Sander van Schaik en Anne Conijn, KNVvL Europees Kampioenschap bergvliegen - delta, CIVL EK/WK 2026 eventpagina en Ranglijst Deltavliegen Klasse 1 2025.
Beleidsbron: Selectiebeleid Kernploeg Deltavliegen op basis van de Nederlandse ranglijst deltavliegen, vastgesteld op 22 januari 2026.
Beeldmateriaal: aangeleverde foto's voor dit verhaal, inclusief portretten van de huidige TeamNL-piloten en wedstrijd-/bergstartbeelden.