Op zondag 7 april 2013 probeerde Airspire de duinen van de nieuwe Maasvlakte uit als leslocatie. De conclusie van toen was enthousiast: het gebied bleek een mooi oefenterrein voor beginnende deltavliegers.
Voor windrichtingen tussen zuidzuidoost en noordwest was er op het activiteitenstrand wel een oefenhelling te vinden. Dat is precies wat je in de eerste fase nodig hebt: ruimte om te rennen, wind om te voelen, een helling die genoeg helpt maar niet te veel vraagt.
Toen de wind draaide
In de middag draaide de wind naar noordoost. Voor die richting was er geen echte duinstart te vinden. Op zo'n moment wordt een vliegdag een trainingsdag. Geen heroiek, geen doen alsof. Gewoon kijken wat er nog wel kan.
Er bleek een lange rechte strandopgang te zijn die als oefenhelling kon dienen. Niet ideaal, want om daar mooi rechtuit te blijven moet je al behoorlijk sturen. Voor studentpiloten was het dus geen makkelijke startplek, maar wel een plek voor extra lange bijna-vlieg-oefeningen.
Waarom dit verhaal terugkomt
Voor Airspire is dit een goed archiefverhaal omdat het klein en echt is. Het gaat niet over een perfecte dag. Het gaat over beginnen. Over terrein lezen. Over windrichtingen begrijpen. Over merken dat een oefenhelling bij de ene wind werkt en bij de andere wind ineens iets heel anders vraagt.
Dat is buitenspelen op zijn best: je gaat naar buiten met een plan, de wereld antwoordt, en je leert iets wat binnen niet te leren valt.
Archiefbron
Oorspronkelijk gepubliceerd op Airspire Blogspot op 9 april 2013 als "De Nieuwe Maasvlakte". Deze versie is opnieuw uitgewerkt als Airspire-archiefverhaal.